Zamanın durduğu yerden bakarken çocuk telaşı ile kıpırdayan yüreğimden ansızın uçup giden tesellilerden gülümseyen hayatın yanık izinden tutanası dalların mahrumiyetinden ansızın ansızın çekip gidiyor ellerim...
Ben susunca sen kokuyorsun Kirpiklerim dokunuyor birbirine İki su damlası akıyor dudak izlerine Sarılıyorlar sımsıkı birbirlerine Ben susunca sen kokuyorsun Eylül hüznü çöküyor pencereme...